Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/9934 K.2019/12285

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli ve 2015/219 esas, 2018/45 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.03.2016 tarihli ve 2016/273 esas, 2016/3825 karar sayılı ve Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 12.11.2012 tarihli ve 2011/21329 esas, 2012/23612 karar sayılı ilâmlarında da belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.03.2019 gün ve 1459 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2019 gün ve KYB/2019-27299 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü ...'nın hırsızlık suçunun konusun oluşturan duşa kabini sabitlendiği yerden çalmak amacıyla sökerken kırması şeklinde gerçekleşen eyleminin bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı, hükümlüye ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden TCK.nın 151/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,