Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12193 K.2023/6988

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, olayda tehdit kullanılmadığına, istismar süresi ile sınırlı alıkoymalarda suçun unsurlarının oluşmadığı hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın olay günü mağdurenin kolundan tutup yere yatırdığı ve istismar eyleminde bulunduğu, eylemi gerçekleştirdiği süre boyunca mağdurenin hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir. 2. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/242 Esas, 2014/191 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında cinsel istismar suçundan 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 07.05.2015 tarih, 2015/1484 Esas, 2015/6199 Karar sayılı kararı ile hükmün kesinleştiği, suç duyurusu üzerine sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği incelendiğinde, olay günü şikayetçinin buğday doldurmak için depoya gittiği, sanığın da şikayetçinin arkasından gittiği ve motosikletini depoya bıraktığı, ardından depodan çıkmak isteyen şikayetçinin kolundan tuttuğu ve deponun kepenklerini indirdiği, şikayetçiyi depoda bulunan samanlığa sürükleyip yere yatırdığı ve Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/242 Esas, 2014/191 Karar sayılı ilamına konu istismar eylemini gerçekleştirdiği, şikayetçinin bir fırsatını bulup depodan kaçtığının anlaşıldığı olayda,

Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacaktır.

Kişinin vücudunun cinsel istismar suçunun maddi konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, sanığın gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemi sırasında, şikayetçiyi kolundan tutup depo içerisinde yere yatırmak eylemi dışında şikayetçinin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR