Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12411 K.2023/5025

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 25.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna dair ve mağdurun teşhisinin doğru olmadığına dair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın yardım toplayan mağdura 200 Euro vererek bu paradan 200,00 TL nin yardım olarak alınmasını istediği ve 300,00 TL yi para üstü alarak oradan uzaklaştığı, Döviz Bürosunda 200 Euro nun sahte olarak tespit edildiği, olaydan iki ay sonra 11.06.2014 tarihinde yine Eyüp Camii avlusunda bulunan sanığın şüphe üzerine yapılan üst aramasında üzerinden 600 USD çıktığı ve 300 USD nin ön raporla sahteliğinin tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Oluş, tüm dosya kapsamı, mağdur beyanı, teşhis tutanağı, sanığın aşamalardaki savunmaları ve Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası raporu ve sahte paraların aynı olay yerinde şüphe üzerine üst aramasında ele geçirilişi birlikte gözetildiğinde suçun sübutuna dair sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR