Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14265 K.2023/9393

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğa karşı cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Bakırköy 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık ile mağdur çocuğun uzaktan akraba olduklarına, olayın şaka amacıyla gerçekleştirildiğine, sanığın suç işleme kastının olmadığına, tüm dava dosyası kapsamından atılı suçun işlendiğini gösteren inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığına, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın yemek siparişi verdiği, mağdur çocuğun şüphelinin çalıştığı işyerine siparişleri getirdiği, daha sonra sanığın mağdur çocuğa yemek bedelini ödeyeceğini söyleyerek işyerinin üst katına çıkarttığı, burada tehdit ve cebir kullanarak mağdurun ayaklarını, ellerini ve ağzını koli bandı ile bantladığı ve daha sonra işyerinin kapısını kapatarak oradan ayrıldığı, mağdurun kendi çabaları ile üst kattan alt kata indiği ve işyeri kapısını tekmelediği, bu durumu çevre yerlerden çalışanların fark etmesi üzerine işyerinin kapısının kırılarak mağdurun kurtarıldığı ve durumun polise bildirildiği, bu şekilde sanığın mağdur olan çocuğa yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içeriği, sanık savunmaları, müşteki ve mağdur çocuğun anlatımları, tanık beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, olay yeri tutanağı ve fotoğrafları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hukuka aykırı olarak mağdur çocuğu bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bıraktığı, ayrıca kayışla vurmak suretiyle mağdur çocuğu darp ettiği ve bağladığı eylemde suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafinin sanığın suç işleme kastının ve mahkumiyetine yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ceza miktarı itibariyle uygulanmasında yasal imkansızlık bulunan lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiği yönünde diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR