KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/14497 E., 2023/6200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Eylül 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/25 Esas, 2015/546 Karar
- Suç
- Mühürde sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın mühürde sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli kararıyla sanığın mühürde sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz istemi sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın "..." markalı ürünlerinin tanıtımı için şikayetçi kuruma müracaat edip gerekli ilan ve reklam vergisini yatırdığı ve buna ilişkin kaşeyi de ilanın üzerine bastırdığı akabinde ilanların yetmemesi nedeniyle el ilanlarını renkli fotokopi ile çoğaltarak kaşeliymiş gibi dağıtmak suretiyle mühürde sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, " Reklam vergisini yatırarak belediyeye onaylattığı el ilanlarının yetmemesi üzerine renkli fotokopi ile çoğaltmak." şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin yasalarda suç olarak düzenlenmediği ve olayda maddi anlamda mühür de bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/14497, K. 2023/6200, 18 Eylül 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama