Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/15056 K.2023/4925

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından 2 kez 8 yıl hapis ve 40.000,00TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun işlenemez suç olduğuna, menfaat elde edilmediğine ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın 01.02.2014 ve 12.03.2014 tarihlerinde Yapı Kredi Bankasının Siteler 2.site şubesi ATM sine kopyalama düzeneği kurarak bir kısım müştekinin kart bilgileri ile şifrelerini ele geçirdiği, bu bilgileri akaryakıt şirketi club kartlarına yükleyerek menfaat temin ettiği ayrıca İş Bankası Etlik Yunus Emre Caddesi ATM sine 01.03.2015 tarihinde düzenek yerleştirdiği ve aynı yöntemle müştekilerin kart bilgilerini ve şifrelerini ele geçirerek menfaat temin ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın evinde yapılan aramada kart kopyalamaya yarayan çok sayıda materyal ele geçirilmiştir. 3. Sanık savunmasında İş Bankası ATM sine kopyalama düzeneği yerleştirdiğini ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Başkasına ait kimlik bilgileri kullanılarak sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi eylemleri 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında, sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçlar olarak düzenlendiği,

başkaları adına sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma veya kabul etme eylemlerinde suçun mağduru kartı üreten banka ya da finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla kartın kopyalandığında ise aynı suç işleme kararı ile işlendiğinin kabulüyle kendi içerisinde zincirleme şekilde 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü madde, bu sahte kartları değişik yer ve zamanda kullanarak menfaat temin etmesinin ise banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesine uygun bulunacağı cihetle;

Sanığın Yapı Kredi ve İş Bankası ATM lerine kopyalama cihazları yerleştirerek müşterilerin kart bilgilerini ve şifrelerini ele geçirdikten sonra bu bilgilerle sahte kart üretme eylemleri nedeniyle banka sayısınca iki kez 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 43 üncü maddesi gereğince, suça konu sahte üretilmiş kartlarla değişik zamanlarda harcama ve nakit çekimi yapmaktan ibaret eylemleri nedeni ile banka sayısınca iki kez 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği halde;

A) Hangi suçtan hüküm kurulduğu açıklanmadan, sanığın eylemleri peş peşe yazılmak suretiyle uygulama maddesi olarak da "TCK.nın 245/2-3" şeklinde gösterilerek hükmün karıştırılması,

B) Sanık hakkında banka sayısınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı dava açıldığı gözetilmeden, hangi suçtan olduğu anlaşılmayacak şekilde ve tek suç kabulü ile yazılı şekilde hatalı hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR