KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2020/15410 E., 2023/9388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/312 E., 2016/446 K.
- Suç
- Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
416 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği; bildirdikleri tanık dinlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık tarafından yapılan darp izlerini, kulaktaki ve boyundaki ekimoz izlerini gösteren fotoğrafların ve sanık ikrarının dikkate alınmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanık ile katılan ...'ın boşanmış bir çift, katılan mağdur ...'ın ise velayeti anneye verilmiş ve 12 yaşını doldurmamış müşterek çocukları olduğu, olay tarihinde saat 21.30 sıralarında sanığın bisikletle gezmekte olan mağdur çocuğu, kanuni temsilci olan katılan annenin bilgisi dışında kendine ait araca bindirerek kendi evine götürdüğü, burada mağdur çocuğu bir müddet yanında tuttuğu, ardından katılan annenin kayıp ihbarı neticesinde mağdur çocuğu katılan anneye saat 23.00 sıralarında teslim ettiği, bu haliyle sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Dava dosyası içeriği, sanık savunmaları, katılan ve mağdur çocuğun aşamalardaki anlatımları, tanık beyanı, olayın kolluğa intikal şekli, adli raporlar, fotoğraflar ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair katılan ve mağdur çocuk beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delil elde edilemediğinden İlk Derece Mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından katılanlar vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine, fotoğrafların ve sanığın ikrarının dikkate alınmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/15410, K. 2023/9388, 30 Kasım 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama