Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16325 K.2023/6342

Yargılama aşamasında duruşma davetiyesinin şikayetçi ...'nin dosyadaki adresine tebliğe çıkarıldığı ancak tebliğ imkansızlığı nedeniyle iade edildiği, bilinen en son adresine gönderilen tebligatın iade gelmesinden sonra şikayetçinin adres kayıt sisteminde kayıtlı yerleşim yeri araştırılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mernis şerhli olarak tebligat yapılması gerektiği gözetilmeksizin herhangi bir tebligat yapılmadığı, gerekçeli kararın tebliği üzerine, şikayetçinin temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İstanbul Anadolu 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli kararı ile sanığın parada sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği suçun sabit olması nedeniyle sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay , sanığın sık sık alışveriş yapması nedeniyle tanıdığı katılanın iş yerinden 1200 TL bedelle cep telefonu satın aldığı ve verdiği paranın 600 TL'sinin sahte olduğu bu suretle sahte parayı tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

A. Sanığın katılana ait işyerinde yaptığı alışveriş sırasında verdiği bir kısım paralar sahte çıkmış ise de; kendisinden başkaca sahte para ele geçirilmemesi, adli sicil kaydında parada sahtecilik suçundan kaydının bulunmaması verdiği , paraların sahte olduğunu bilmediğine yönelik savunması ve kimliğini gizleme yoluna gitmek yerine daha önceden tanıdığı katılana ait iş yerinde kendi kimlik fotokopisi ve cep telefonu numarasını vererek alış veriş yapmış olmasının bu savunma ile uyumlu olması karşısında; atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına her türlü şüpheden uzak yeter delil bulunmadığından, bu gerekçe ile hakkında verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

B.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR