Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16456 K.2023/6353

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın işe gitmek için sanığın sürücüsü olduğu taksiye bindiği, iş yerine geldiğinde yol ücreti olarak sanığa 100,00 TL verdiği, sanığın bir süre oyalandıktan sonra katılana katlanmış bir şekilde 100,00 TL'yi iade edip bozuk para istediği, katılanın bozuk olarak ücreti ödedikten sonra taksiden indiğinde sanığın kendisine verdiği paranın sahte olduğunu anlaması üzerine kolluğa şikayette bulunduğu ve akabinde sanığın yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan, CD izleme tutanağı, 16.01.2015 tarihli yüzleştirme tutanağı, katılanın alınan beyanı ile T.C. Merkez Bankasının 10.06.2015 tarihli raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, taksi ücreti olarak katılanın verdiği gerçek 100,00 TL'yi sahtesi ile değiştirerek katılana iade ettiği anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR