Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16592 K.2023/9031

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, mahkeme kararında kanuni ve hukuki isabet görülmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanı olay mahalline çağırarak buraya geldikten sonra inceleme dışı sanık ile birlikte katılanı darp ettikten sonra katılanı araca bindirip evine bırakmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları, katılan beyanı ve olay yeri görgü tespit tutanağına göre sanığın katılanın hürriyetini tahdit ettiğine dair yeterli delil olmadığına yönelik mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR