Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16617 K.2023/6485

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İznik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.02.2016 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna ve atılı suçun oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay; sanığın, kız arkadaşı olan mağdure ile buluştuktan sonra mağdureyi rızasıyla kendi evine götürdüğü, mağdurenin ailesini arayarak kaçtığını söylemesi üzerine olayın kolluğa intikal ettiği, aynı gece polislerin sanığın evine geldikleri ancak tarafları evde bulamadıkları, ertesi gün sanığın babası tarafından mağdurenin karakola teslim edildiği, sanığın mağdureyi ailesinden habersiz evine götürmek ve burada kalmak suretiyle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın soruşturma makamları haberdar olduktan sonra mağduru serbest bırakması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1. Sanığa ait temyiz isteği yönünden yapılan incelemede; sanığın, kız arkadaşı olan mağdureyi rızasıyla ailesinden habersiz şekilde kendi evine götürmesi ve mağdurenin gece burada kalması şeklinde gerçekleşen olayda, taraf beyanlarının da bu oluşu desteklediği, mağdurenin yaşının 15'ten küçük olması nedeniyle rızasının hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, kolluk güçlerinin yapılan şikayet üzerine sanığın evine gelmesi üzerine ertesi gün mağdurenin karakola götürüldüğü hususu dikkate alındığında iradi bir teslimden bahsedilemeyeceği hususu dikkate alındığında sanığın temyiz itirazları reddedilmiştir.

2. Sanığın mağdura yönelik dış dünyaya yansıyan somut cinsel davranışlarının belirlenememesi karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR