Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/16704 K.2023/8585

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Türkeli Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2016 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Türkeli Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararı ile, sanık hakkında atılı suçlardan verilen 1 yıl 10 ay 15 gün ve 1 yıl 3 ay hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçların unsurlarının oluşmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılanın eşyalarının arasına koyduğu silahla ilgili ihbarda bulunulmasını ve silahın ele geçirilmesini sağlayıp, ceza almasına neden olmak suretiyle iftira ettiği ve hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/17 Esas, 2010/80 Karar sayılı dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden ve dosya arasına alınan suret evraktan incelenmesinde 09.11.2008 tarihli ihbar sonrasında sanığın yolculuk ettiği otobüsteki eşyalarında, araç ve ikametinde arama yapıldığı, 09.11.2008 tarihli ev arama tutanağına göre, katılanın, sanıkla beraber kaldığı evinde, ayakkabılıkta bir adet bozuk kuru sıkı tabanca, bu silaha ait 42 adet 8 mm çaplı fişek bir adet 12.7 mm çaplı uçaksavar fişek çekirdeği, yatak odasında sandık içinde 12 adet 9 mm çaplı fişek, müştemilatta 4 adet boş 9 mm çaplı boş tabanca fişeği bulunduğu,

aynı tarihli diğer arama ve el koyma tutanağına göre ise, sanığa ait koli içinde bez parçasına sarılı vaziyette bir adet 9 mm çaplı tabanca ve şarjörü, farklı bir tabancaya ait şarjör ve 5 adet 9 mm çaplı fişeğin elde edildiği belirtilmiştir.

3. Sanık hakkında, koli içinden çıkan silah ve fişekler nedeni ile 09.11.2008 tarihinde bir gün gözaltında kaldığı, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası mahkûmiyet hükmünün, 02.11.2012 tarihinde temyizen incelenerek kesinleştiği, aynı tarihte katılanın sanıkla beraber kaldığı evinden elde edilen fişekler nedeniyle, evde yapılan aramada ele geçirilen fişekler nedeniyle de,

sanık ... hakkında aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilmeden kesinleştiği, katılanın benzer suçtan adli sicil kaydının olduğu görülmüştür. Katılanın, aşamalarda, koli içindeki gıda maddesini kabul etmekle birlikte, atılı suçlamayı reddettiği belirlenmiştir.

4. Sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde, iftiraya konu edilen ilam nedeniyle, katılanın 03.12.2013 tarihinde şartlı tahliye olduğu, 20.05.2013 tarihinde para cezasının, 20.03.2014 tarihinde hapis cezasının infazının tamamlandığı, Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.1995 tarihli, 1995/35 Esas, 1995/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında adam öldürme suçundan verilen 22 yıl 11 ay ağır hapis cezası ve para cezasına ilişkin ilam nedeniyle, bu ilamın infazının, İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2006 tarihli kararı doğrultusunda, 23.09.2020 tarihinde yerine getirildiği, iftiraya konu suç tarihinin ise 09.11.2008 tarihi olduğu görülmüştür.

5. Sanık şikayetini, 30.07.2015 tarihinde yapmıştır. Şikayet sonrasında, dosya içerisinde mevcut 01.07.2016 tarihli İnfaz ve İlamat Bürosu yazısı ile inceleme konusu dosyadaki mahkûmiyet kararına dayanılarak, İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesince 2014/1482 D.İş sayılı kararı ile sanığın 4336 gün şartlı tahliyesinin geri alınmasına ilişkin karara neden olan Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/17 Esas, 2010/80 Karar sayılı ilamın infazının durdurulmasının talep edildiği ve talebin 01.07.2016 tarihinde mahkemesince kabul edildiği görülmüştür.

6. Sanık, katılanın şikayeti üzerine iftira suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, 05.01.2016 tarihli ifadesinde eylemi kabul etmiş ve savunmasında, kendisini dövdüğü ve oğlunun ölümünden sorumlu tuttuğu için katılana iftira ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ışığında, sanıkla katılanın ortak ikametlerinin farklı yerlerinden ele geçen suç eşyaları ile birlikte aynı gün katılanın beraberinde bulundurduğu koliden silah ve fişeklerin elde edilmiş olması, katılanın daha önceden işlediği adam öldürme suçu nedeniyle 05.07.2006 yılında şartlı tahliyesine karar verilmiş olması, bu karardan sonra,

09.11.2008 tarihinde kesinleşen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen cezanın kesinleşmesi nedeniyle, İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/1482 D.İş sayılı kararı, şartlı tahliye kararının geri alınmış olması ve katılanın ceza infaz kurumuna alındıktan sonra, imam nikahlı eşi olan sanık hakkında iftira ettiğinden bahisle şikayette bulunmuş olması,

hiçbir aşamada beyanları bulunmayan ve şikayet sonrası ortaya çıkan tanıkların aradan geçen uzun zamana rağmen, sanığın katılanın eşyalarının arasına silah koyup infazının geri alınmasına dair detaylı beyanlarda bulunmuş olmaları, olay sonrası dahi sanık ile katılanın birlikte yaşamaya devam etmiş olmaları gözetildiğinde, sanık ve katılanın şartlı tahliye kararının geri alınmasını engellemeye yönelik kurgu ile sanık hakkında şikayetçi olup, sanığın da suçlamayı kabul ettiği olayda; sanığın eyleminin, isabetli şekilde ruhsatsız silah taşımak suçundan mahkum olan katılanın cezasının infazından kurtulmasını sağlamaya çalışarak,

suçluyu kayırma suçunu işlediği, 20.01.2016 tarihli iddianamede, bu suça ilişkin nitelendirme ve sevk maddelerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 inci maddesinin birinci fıkrasına göre bu suçtan usulüne uygun açılmış bir davanın bulunmaması nedeniyle, sanığın atılı suçlardan beraati ile hakkında suçluyu kayırma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması için ihbarda bulunulması yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR