Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/1713 K.2022/18336

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde 15 yaşında küçük olan mağdurun sanık ile arkadaş olduğu mağdurun evden okula gitmek amacıyla ayrıldığı ancak okuluna gitmeyip sanık ile buluştuğu ve bir müddet gezdikleri, akabinde mağdurun aynı gün eve geldiği, mağdurun okula gitmediğini öğrenen annesinin mağdura nerede olduğunu sorduğu,

bunun üzerine mağdurun annesine gittim diye cevap verdiği ve kendi odasına gittiği, akabinde mağdurun odanın pencere camından kaçarak gittiği, mağdurun evden kaçtıktan sonra sanığın yanına gittiği ve beraber Kozan ilçesi Dağlıcak bölgesinde arabayla gezdikleri mağdurun ailesinin şikayetçi olması ile sanığın mağduru amcasının evine bıraktığı olayda. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarihli ...

Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından,

sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 109/1, 3-f, 109/5. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek ve eylem ikiye bölünerek TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın ...

Ağır Ceza Mahkemesi 2014/141 Esas sayılı dosyasındaki eylemleri gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; sanığın incelemeye konu 16.12.2013 tarihli fiilden sonra yurda teslim edilmesinin akabinde sanık tarafından bu defa 05.01.2014 tarihinde