Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17409 K.2023/4453

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı ile a. Sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, b.Sanığın mala zarar verme suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suça konu taşınmazı bedelini ödeyerek aldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kardeşi olan katılana ait tarlayı katılanın rızası dışında ekmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğnameye Yönelik

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla kesin nitelikte bulunduğu ve mahkemece keşif yapılmadığı, katılan ve sanığın aynı konuta birlikte yaşamayan kardeş olmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın cezasından indirim yapılmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

1.Mahkemece mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanığın, katılana ait taşınmaza tecavüzünün bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespit olunması gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2.Katılan ve sanığın aynı konuta birlikte yaşamayan kardeş olmaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,