Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/17422 K.2023/4435

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararları verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların katılana ait suça konu daireyi kira sözleşmesi bulunması nedeni ile tahliye etmeyerek ve daireyi kullanmaya devam ederek işgal ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Sanık ... ile sanık ... arasında yapılan kira sözleşmesi dosyada mevcuttur. 3. Sanıklar suçlamayı kabul etmemiştir. 4. Katılanın suça konu daireyi sanık ...'nin 02.05.2014 tarihinde devrettiği D.E.'den 31.10.2014 tarihinde satın aldığı anlaşılmıştır. 5. 31.10.2014 tarihli ihtarname ve kira sözleşmesi sureti dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanıkların savunması, katılan beyanları, kira sözleşmesi ve tüm dosya kapsamına göre, katılan tarafından evin satın alındığı tarihte sanıkların kiracı olarak evde ikamet ettikleri, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olması nedeni ile unsurları oluşmayan atılı suçtan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR