Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19256 K.2023/1104

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında bir şikayet olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, çalışmış oldukları işyerinde meydana gelen iş kazasında ...'nın ölmesi olayında iş güvenliği uzmanı olan müşteki ... ve inşaat mühendisi olan ve şantiye şefi olarak çalışan müşteki ...'in maktülü kasten öldürdüklerini iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturmada, maktülün ölümünde asli kusurlu olan firma yetkilileri hakkında taksirle öldürme suçundan dava açıldığı, müştekilerin herhangi bir kusurları olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek sanık hakkında iftira suçundan dava açıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunmasında özetle, iftira atmadığını, müşteki ...'ın kendisine daha önceki bir tarihte maktül ...'nın başına bir iş getireceğini söylediği için bu şekilde düşündüğünü,

3. Müşteki ... anlatımlarında özetle, maktülün ölümünde herhangi bir kusurunun olmadığının anlaşıldığını,

4. Müşteki ... anlatımlarında özetle, iftira atıldığını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, müşteki ...'in 16.06.2016 tarihli duruşmada, müşteki ...'ın ise 27.05.2016 tarihli talimat duruşmasında şikayetçi olmadıklarını belirttikleri, ancak 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayıp re'sen takibi gerektiren suçlardan olması nedeniyle sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2. Sanık ve müştekilerin beyanları ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR