Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19741 K.2023/9323

Sanıklar hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 13.09.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.İstanbul 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafii temyiz isteminde bir nedene dayanmamıştır.

2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi suçun işlendiğine dair kesin bir delil bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının bulunmadığına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yardım eden faillik uygulanarak indirim yapılması gerektiğine, iştirak iradesi bulunmadığına, Türk Ceza Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması gerektiğine ayrıca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

4.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, iddiaların soyut nitelikte olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

5.Sanık Faruç müdafii temyiz isteminde, somut bir delilin bulunmadığına, iştirak iradesi olmadığına, nitelikli halden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ayrıca Türk Ceza Kanunun 110 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanıklardan ..., ... ve ...'in kardeşi olan ve evli olan ...'nin, katılan ... ile gönül ilişkisi yaşaması nedeniyle taraflar aralarında husumet bulunduğu ve olay günü, sanıkların, katılan ...'ın kardeşi olan mağdur ...'ı markete gittiği sırada yakalayarak zorla araca bindirdikleri ve sonrasında Fatih ilçesine götürdükleri bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2.21.08.2012 tarihli tutanağa göre, katılan ...'ın kardeşi olan mağdur ...'ın, ...'nin abileri ve akrabaları tarafından kaçırıldığını, ...'nin teslim edilmemesi halinde mağdur ...'ı öldüreceklerinden bahisle tehdit edildiğini, kardeşi Sercan'ı kaçıran sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ederek emniyete müracatta bulunduğu anlaşılmıştır.

3.22.08.2012 tarihli yakalama tutanağına göre, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in telefon kayıtlarında yapılan araştırmalar neticesinde yakalandıkları tespit edilmiştir.

4.Mağdur ... hakkında Şişli Etfal Eğitim Araştırma Hastanesinden alınan 21.08.2012 tarihli adli raporda, vücutta yaygın ağrı, sol göz altında kızarıklık, lomber bölgesinde hassasiyet ve sol dizde ağrı olup basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ..., ..., ... (...), ... (...) hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde: A-Telefon arama kaydı ve tespit tutanağına göre katılan ...'ın 21.08.2012 günü saat:23.30 da Başakşehir Güvercintepe Polis Merkezi Amirliğine gelerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ihbarda bulunduğu ve soruşturmanın başladığı, mağdurun ise soruşturma başladıktan sonra teslim edildiği anlaşılmakla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığından sanıklar müdafilerinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B-Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde: UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 14.02.2017 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında;bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

1.Sanıklar ..., ..., ... (...), ... (...) hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde: Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde: