Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/19891 K.2023/10093

Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... ve katılan sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2015 tarihli iddianamesi ile, katılan sanık ...'nın kasten yaralama suçundan, sanık ...'in cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından ve sanık ...'in işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmaları talep olunmuştur.

2. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararı ile, katılan sanık ...'nın kasten yaralama ve sanık ...'in cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetlerine, sanık ...'in işyeri dokunulmazlığını ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanık ...'in iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği, hakkında verilen hapis cezası mahkumiyetlerine ilişkin olup, bir nedene dayanmamaktadır.

2. Katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği, müvekkilinin kasten yaralama suçundan beraat etmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'nin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen cezasının ertelenmemesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezada takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık ...'in iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan cezalandırılması gerektiğine, bu sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı suçundan kurulan hükümde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri koşullarının bulunduğuna ve tüm mahkumiyet hükümlerinde yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in, katılan sanık ...'a ait taş kırma makinesinin çalışmasına izin vermeyerek iş ve çalışma hürriyetini ihlal ettiği, sanık ... ile birlikte katılan sanık ...'ya ait işyerine rızası hilafına girerek işyeri dokunulmazlığını ihlal ettiği ve ...'yı silahla ve cebir, tehditle hürriyetinden yoksun kıldığı, katılan sanık ...'nın da sanık ...'i darp ederek yaraladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından, katılan sanıklar ..., ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hüküm yönünden;

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Işıl Kandemir hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararına yönelik katılan sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık ..., katılan sanık ... vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,