Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/4961 K.2021/16761

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın cebir kullanmak suretiyle eşe karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilmesi karşısında, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1. ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması sonuç cezaya etki etmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.