Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/5911 K.2023/3927

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve iftira suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, iftira suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 1. Atılı suçları kabul etmediğine, 2. Asıl mağdurun kendisi olduğuna, 3. Yeterli delil bulunmadığına, 4. Eksik araştırmayla karar verildiğine, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, emanet olarak verdiği aracının, mağdur tarafından çalındığı yönünde şikayetçi olması üzerine, mağdurun gözaltına alınması suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında ve gerekçe kısmında sanığın adı ''...'' olarak doğru yazıldığı halde, hüküm kısmında ''Bedri'' şeklinde hatalı yazılması, yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.