Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/6796 K.2023/798

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2015 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; eksik inceleme ile tanıkları dinlenilmeden usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın sanığa ait suça konu taşınmazda sanığın kiracısı olduğu, katılan ceza evine tutuklu olarak girince sanığın dükkandaki katılana ait eşyaları katılanın rızası dışında boşalttığı, dükkanın yan tarafında bulunan yine kendisine ait boş ambara koyduğu iddia edilmiştir.

2. Sanık, katılanın dükanda esrar sattığı için cezaevine girdiğini, katılan cezaevinde iken yakınlarından dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın yakınlarının bu eşyaları bir depoya taşı, dükkanın boşaltıyoruz diyerek anahtarı getirdiklerini, eşyaları da onların depoya taşıdığını beyan etmiştir.

3. Katılan, cezaevine girdikten sonra kardeşinin dükkanını işlettiğini, sanığın kardeşine baskı kurup dükkanı boşaltmasını istediğini, kardeşinin de ... eşyalarını alıp dükkanı boşaltıp anahtarı da sanığa teslim ettiğini cezaevinden çıkınca öğrendiğini, dükkana yaptığı demirbaşların söküldüğünü beyan etmiştir.

4. Tanık S.S., katılan cezaevine girince sanığın katılanın ailesinden dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın kardeşi F. ve bir arkadaşının dükkanı boşalttılarını bizzat gördüğünü, sanığın zoraki eşyaları dışarı çıkarttırmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, oluşa, sanık savunması, tanık ve katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kiracısı katılanın cezaevine girmesi üzerine katılanın ailesi ile görüşerek dükkanı boşaltmalarını istediğini, katılanın ailesinin de dükkana ait anahtarı teslim etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, tarafların arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,