Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/7784 K.2023/4057

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gölcük 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın hile kullanılarak teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezalandırılması gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; deliller tam toplanmadan karar verildiğine, aşamalardaki savunmaları ve atılı suçu işlemediğine dair mağdur beyanının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde 6 yaşında olan mağdureye balık göstereceğini söyleyerek elinden tutarak çalılıkların içerisine götürdüğü, mağdurenin annesinin peşlerinden giderek kızını geri götürdüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair görüş yönünden,

Sanığın mağdurenin elinden tutarak sahilin sonundaki çalılıkların içerisine götürmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış halini oluşturduğu, suçun tamamlanması için mağdurun sanığın amaçladığı yere kadar götürülmesinin gerekmediği ve fiilin uzun veya kısa süreli olmasının bir öneminin bulunmadığı, hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince mağdurun bir yere gitme ya da bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılmasının yeterli olduğu dikkate alındığında, mahkemece teşebbüs hükümlerinin uygulanmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki aksi görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz itirazları yönünden,

1. Tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın olay günü abisi ile birlikte sahilde oynayan mağdurenin yanına giderek balık tutacağını söylediği ve yardım istediği, mağdurenin abisi olan tanık C.Ç.'yi ekmek almak için gönderdiği, abisinin yanlarından ayrılmasından sonra mağdure ile yalnız kalan sanığın balık göstereceğini söyleyerek mağdurenin elinden tuttuğu ve sahilin sonundaki çalılıkların arasına götürdüğü, tanık B.P.'nin mağdurenin sanık ile çalılıklara doğru gittiğini görmesi üzerine mağdurenin annesi katılan ... 'e haber verdiği, katılan ...'un peşlerinden gittiği ve sanık ile tartıştığı, tartışma üzerine sanığın ağaçlık bölgeye doğru kaçtığı, akabinde katılan ...'un polislere haber verdiği anlaşılmıştır.

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, olaya dair görgüye dayalı bilgileri bulunan katılan ... ve tanıklar B.P. ve C.Ç.'nin anlatımları ile 05.08.2014 tarihli teşhis tutanağı dikkate alındığında; sanığın aşamalarda değişen çelişkili savunmalarına itibar edilemeyeceği, ayrıca sanığın adli sicil kaydında kasten yaralama suçundan verilen 500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilam nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi yönünden yasal engel bulunduğu,

erteleme hükümleri yönünden ise mahkemece sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olması karşısında,sanığın deliller tam toplanmadan karar verildiğine, aşamalardaki savunmaları ve atılı suçu işlemediğine dair mağdur beyanının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın balık tutmak için mağdure ve abisi olan tanık C.Ç.'den yardım isteyerek abisini ekmek almaya yolladığı, abisinin yanlarından ayrılmasından sonra ise balık göstereceğini söyleyerek olay tarihinde 6 yaşında olan mağdureyi sahilin sonundaki çalılıkların içine götürdüğü olayda; sanığın eylemini hile kullanarak gerçekleştirdiği ve temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenmesi yerine, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre temel cezanın belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR