Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8318 K.2023/6174

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesince tanık olarak dinlenen temyiz dışı sanık ... ve ...'ın eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturma ihtimaline binaen suç duyurusunda bulunulması üzerine, Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. Her iki dava birleştirilmiştir.

3. Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık ... hakkında eksik inceleme ve araştırma ile beraat kararı verildiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'nun temyiz isteği, suçu işlemediğine ve suç kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, temyiz dışı sanık ... ile aralarında olay tarihinde boşanma davası olan mağdurun, bu dava için İstanbul ilinden Turhal ilçesine geldiği sırada temyiz dışı sanık ... ve diğer sanıklar tarafından zorla arabaya bindirilmek suretiyle atılı suçların işlendiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, kolluk tarafından tutulan mağdurun sanık ...'ın evinde bulunduğuna dair tutanak, sanığın aşamalardaki savunmaları, sanıklar ... ve Vedat ile temyiz dışı sanık ...'nin aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre göre, temyiz dışı sanık ... ile arasında boşanma davası bulunan mağdurun, söz konusu davanın duruşmasına katılmak amacı ile İstanbul ilinden, Turhal ilçesine geldiği,

ablasının evine gitmek üzere otogar servisine binip bir süre sonra servisten inerek yaya olarak yürümekte olan mağduru, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçta bulunan sanıkların gördüğü, araçtan temyiz dışı sanık ... ve mağdurun kardeşi olan sanık ...'in indiği, sanıkları gören mağdurun kaçmaya başladığı, mağduru yakalayan sanık ...'in mağdura tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve sonrasında her iki sanığın mağduru zorla araca bindirerek olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmakla, sanık ...'in eyleminin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan hile,

cebir ve tehdit uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama derecesine varmayan kasten yaralama fiilinin suçun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak değerlendirilemeyeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eylemin bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Tüm dava dosyası kapsamına göre gerekçe bölümünün birinci bendinde belirtildiği şekilde gerçekleştiği anlaşılan olayda, mağdur yolda yaya olarak yürürken sanık ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından zor kullanılarak sanık ...'ın sevk idaresindeki aracına bindirildiği ve oradan mağdurun istememesine karşın hep birlikte temyiz dışı sanık ...'nin evine gittikleri gözetilerek, sanık ...'ın sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği belirlenmekle, sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR