Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9528 K.2023/2755

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2014 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, müştekiden, 3 adet sahte olarak üretilmiş 200,00 Euro ve 1 adet sahte olarak üretilmiş 200,00 TL değerindeki paralar karşılığında satın aldığı telefonu, telefon alım satım işiyle uğraşan katılana satmasına ilişkindir. 2. Dosya kapsamında, müşteki ve katılanın beyanları ile satılan telefona ilişkin fatura, T.C. ... Bankası'nın 31.01.2013 tarihli raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden. 1. Sanığın savunması, teşhis tutanağı, raporlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B.

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin hileli davranışta bulunması, mağdurun aldatılması ve aldatma sonucunda mağdurun malvarlığında eksilme olması gerekmektedir.

Somut olayda sanığın, üzerine atılı eylemi nedeniyle iradesi hile ve desise uygulanarak fesata uğratılmış bir mağdurun bulunduğuna dair iddia veya tespitin bulunmadığı, bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 06.11.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.