Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12009 K.2024/392

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 inci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.03.2017 tarihli kararı ile para cezasının eksik tayini nedeniyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın birlikte hareket ettiği kimliği belirsiz kişiler tarafından Suriye ülkesinden Türkiye'ye getirilen vahim nitelikteki silahları tarlasına gömerek sakladığı iddiasına ilişkindir.

2. 01.03.2015 tarihinde Akçakale İlçe Jandarma Komutanlığını arayan ve ismini vermek istemeyen bir erkek şahsın Kepezli Köyünde çobanlık yaptığını, tarlaya gömülü silahların olduğunu gördüğünü bildirdiği, kolluk tutanaklarında bu silahların Suriye ülkesinden yasadışı yollarla getirilip tarlaya gömüldüğü yönünde bildirim alındığının belirtilmesi üzerine aynı gün sanığın kullanımında olan tarlaya jandarma ekiplerinin olay yerine gittiği, tarlanın yeni sürülmüş ekime hazır vaziyette olduğunun tespit edildiği, tarlada iki ayrı noktada yapılan kazıda birinci noktada 3 adet Belçika yapımı G1 uzun namlulu silah, ikinci noktada ise 2 adet kaleşnikof marka silah ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Jandarma Genel Komutanlığının 02.04.2015 tarihli raporu ile 7.62 x 39 mm çapında fişek istimal eden, Yugoslavya yapısı, M72 marka, yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip hafif makineli, 7.62 x 39 mm çapında fişek istimal eden, Polonya yapısı, Kalashnikov marka, yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip, 3 adet 7.62 x 51 mm çapında fişek istimal eden, Belçika yapısı, yarı ve tam otomatik çalışma sistemine sahip tüfeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz oldukları, ayrıca aynı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre vahim nitelikte oldukları, M72 marka hafif makineli tüfeğin aynı Kanun'un ek 5 inci maddesinde belirtilen silahlardan olduğu belirlenmiştir.

4. a. Sanığın savunmasında, çiftçilik yaptığını, iki yıldır bahse konu tarlayı kiraladığını, tarlayı yaklaşık dört ay önce sürdüğünü, tarlanın Suriye ülkesine çok yakın olması sebebiyle birileri tarafından getirilip gömülmüş olabileceğini, olaydan yeni haberinin olduğunu beyan ettiği,

b. İhbarı yapıldığı hat sahibi A.Z. ilk beyanında, bahse konu hattın kendisinin adına gözüktüğünü, ancak kendisine ait olmadığını, ihbarı kimin yaptığını bilmediğini beyan etmesi üzerine abonelik sözleşmesindeki imzanın, alınan örnekler ile karşılaştırılmasında bu şahsın el mahsülü olduğu belirlenmiş, başvurulan ikinci beyanında ise, 01.03.2015 günü işçi olarak Kepezli Köyünde çalışırken iki Suriyeli şahsın sanığa sınırdan silah getirdiklerini, sanığın da bu kişilerden silahları alıp tarlasına gömdüğünü ifade ettiği, kovuşturma aşamasında ise, ihbarı kendisinin yapmadığını, telefonunu o dönem ailesinin kullandığını, silahların kime ait olduğunu bilmediğini beyan ettiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İhbar tutanağı ve bu tutanak içeriğindeki iddiaları destekleyen olay yeri olay yeri tespit tutanağı, kriminal rapor, ihbar edenin soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği kimliği belirsiz kişilerce Suriye ülkesinden Türkiye'ye sınırdan geçirilerek getirilen vahim nitelikteki silahları kendisinin kullanımındaki tarlasına, sınırdan geçiren şahıslar da yanındayken gömerek muhafaza ettiği dikkate alındığında, silahların ülkeye sokulmasına iştirak eden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin 30.03.2017 tarihli kararında sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,