Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16386 K.2024/579

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Artova Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. Artova Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'nin temyiz istemi; mahkemenin hem yanlış taraftan hem de eksik olarak olaya baktığı, ticaret amaçlı ödemeleri yapması için sanığa verdiği kredi kartını ATM'de kullanarak ayrı zamanlarda katılan hesabından kredi kartına para aktardığına suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 2015 yılında katılanla ortak olarak yaptıkları tavukçuluk işiyle alakalı ödemeleri gerçekleştirmesi için katılan tarafından verilen kredi kartını, bu iş dışında kendi borçlarını ödemek için birçok defa kullandığı, sanığın böylece zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 18.08.2017 tarihli dilekçesi ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek ortak yaptıkları iş nedeniyle yumurta almak amacıyla kredi kartını verdiği sanığın, kredi kartına maaş hesabından gönderdiği 1.600,00 TL'nin bilgi haberi olmadan çektiğini, şahsa sorduğunda yanlışlıkla olduğunu söylediği, fakat çeşitli zamanlarda maaş hesabından farklı miktarda para çekerek, tanık Müslüm Evcimen'in kredi kartına para yatırdığı, kredi kartını kendi çıkarları için kullandığından bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır

3. ... A.Ş.'nin yazı cevabında katılan hesap bildirim tablosu ve gelir tablosu, hesap hareketleri tablosu proje detay tablosu müşteri ödeme tablosu yazı ekinde gönderilmiştir.

4. DenizBank A.Ş.'nin 09.07.2018 tarihli yazı cevabında tanık ...'a ait hesap hareketleri gönderilmiştir.

5. Sanık ...'un, katılana ait kredi kartı ile bilgi ve rızası dahilinde işlem yaptığı, ortak yaptıkları iş için kartı kullandığı, veriliş amacı dışında kullanma durumunun söz konusu olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'un, 2015 yılında katılanla ortak olarak yaptıkları tavukçuluk işiyle alakalı ödemeleri gerçekleştirmesi için katılan tarafından verilen ... kredi kartını, bu iş dışında kullandığı; sanığın kredi kartının bağlı olduğu katılana ait vadesiz hesaptan kredi kartına borç ödeme adı altında aktararak, daha sonra nakit para olarak kredi kartından çektiği; katılanın vadesiz hesabından nakit para çekebilme yetkisi varken, bu şekilde işlem yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın kartı elinde bulundurması olgusu karşısında menfaatin sanığa ait olduğu, sanığın böylece atılı suçu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın kendi rızasıyla ödeme yapılacağı zamanlarda kredi kartını sanığa verdiği, sanığın müştekinin kredi kartını kötüye kullanarak, kendi şahsi borçlarını ödediğine dair soyut nitelikli tanık beyanı dışında hiç bir delilin bulunmadığı, taraflar arasındaki para ve kart alışverişinin tamamen yürütülen ticari iş kapsamında ve hukuki ilişki niteliğinde olduğu, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve cezalandırılmasına yeterli somut bir delilin bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde Tebliğnamede ileri sürülen görüşe iştirak edilmemiş ve istinaf mahkemesince dosya üzerinden karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında katılan ile ortak yaptıkları tavukçuluk işiyle alakalı ödemeleri gerçekleştirmesi için katılan tarafından verilen kredi kartını, bu iş dışında kendi borçlarını ödemek için birçok defa kullandığı, böylece zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddia edilen olayda, katılan tarafından kredi kartının ticari işlerde kullanılmak üzere, 2015 yılı Mart ayı içinde verildiği,

katılan maaş hesabından kredi kartına para aktarıldığını, 26.12.2015 tarihinde fark ettiğini ve şahısla görüşme sonrası kartını teslim aldığını beyan ettiği,18.08.2017 tarihli dilekçe ile bilgi ve rızası dışında kredi kartının kullanıldığından bahisle şikayetçi olduğu, yargılama aşamasında dinlenen tanıkların soyut beyandan öteye geçen söylemleri bulunmadığı, somut olayda taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle para alışverişi ve kart kullanımı söz konusu olduğu,

katılan şikayet tarihi gözetildiğinde katılana ait banka kartının katılanın rızası ve bilgisi dışında sanık tarafından kullanıldığına dair, her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığında mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,