KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/16798 E., 2024/439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1896 E., 2020/4 K.
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
484 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gediz Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır. 2. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız olarak yapılan inceleme neticesi İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, uyarınca beraatine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın suç kastının bulunduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Dava konusu olay, sanığın işlettiği lokantaya gelen eşi mağdure ile çıkan tartışma neticesi mağdureyi yumrukla darp ederek burnunun kırılmasına neden olduğu, mağdureyi mutfağa götürerek mutfak kapısını kilitlediği, ardından dükkanın kapısını da içten kilitlediği, tekrar mutfağa gelip mutfaktan aldığı sopa ile mağdureyi yeniden darp ettiği iddiasına ilişkin olup Mahkemece sanık hakkında atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ... katılan kurum vekilinin istinaf başvuruları kabul edilerek yapılan yargılama neticesinde, sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Müştekinin olayın sıcağı ile alınan kolluk ifadeleri, bu ifade ile uyumlu adli rapor, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdureyi mutfağa götürüp kilitlediği, ardından lokantanın kapısını da içten kilitleyerek mağdurenin yanına gittiği ve darp ettiği olayda unsurları oluşan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/16798, K. 2024/439, 17 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama