Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1707 K.2023/1133

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/816 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği sanığın atılı suçu kasten işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yöneticisi olduğu apartmana ait pano camının aynı apartmanda ikamet eden katılan tarafından kırıldığından bahisle şikayetçi olması üzerine katılan hakkında mala zarar verme suçundan yapılan yargılamada beraat kararı verildiği, sanığın bu suretle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dosya içerisinde onaylı örneği bulunan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/117 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, sanığın apartman panosunun katılan tarafından kırılmış olduğundan şüphelendiğini belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda katılan hakkında mala zarar verme suçundan açılan davada, suçun katılan tarafından işlendiğinin ... olmaması nedeniyle beraat kararının verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A.Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/117 Esas Sayılı dosyası, sanık ve katılanın anlatımları ve dava dosyasında kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp "anayasal dilekçe-şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, katılan hakkında yürütülen yargılamada delil yetersizliği nedeniyle verilen beraat kararın, iftira suçunun işlendiğinin kesin kanıtı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde , mahkemenin beraata dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR