Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17977 K.2024/622

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2-Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık ...'ın temyiz isteği, suçun sübutuna, eksik incelemeyle karar verildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2-Sanık ...'in temyiz isteği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanıkların, sığınma evinde kalan 17 yaşındaki mağdur çocuğu, babasının evinde ele geçirilen Kaleşnikof marka silahın babasına ait olduğu yönünde ifade vermesi konusunda konuşmak için sığınma evinden aldıkları, götürdükleri evde konuştuktan sonra mağdur çocuğun gitmesine izin vermeyerek alıkoydukları iddiasına ilişkindir.

2. Zorla getirme kararına rağmen mahkemece beyanları alınamayan mağdur çocuk, 06.07.2015 tarihinde kollukta, vekil eşliğinde alınan beyanlarında özetle, babasının evinde ele geçirilen silahın, şüpheli ... tarafından saklanması için verildiğini, silahın yakalanması üzerine babasına ait olduğunu beyan ettiğini, şüpheliler ... ile ...'ın, silahın babasına ait olduğu konusundaki beyanlarını devam ettirmesi için konuşmak amacıyla kendisini yurttan aldıklarını, gittikleri evde bir süre konuştuktan sonra yurda gitmek istediğinde kapıyı kilitleyerek gitmesine izin vermediklerini, Van iline götürdüklerini, 05.07.2015 tarihinde serbest bıraktıklarını ifade etmiştir.

3. Mağdur çocuğun babası olan ..., yurtta kalan kızının yurttan kaçtığını beyan ederek 29.06.2015 tarihinde, Polis Merkezi'ne başvuruda bulunmuştur.

4. Tatvan 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nde 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan açılan davada, sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş, karar 04.03.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

1.Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu sanık ... ile birlikte işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığındansanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

2. Ancak, Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli kararında, sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 05.07.2015 olacağı gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 29.06.2015 olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.06.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Sanık ... yönünden; Gerekçe bölümünde A/2 numaralı bentte açıklanan nedenle Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "05.06.2015" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... yönünden