Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18162 K.2023/3730

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu belirtilmiştir.

Sanığın yokluğunda verilen kararın temyiz edilebilir olması karşısında "kesin" nitelikte olduğu kabul edilerek kanun yolunun gösterilmemesi nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olup temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır.

2. Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 228 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı kanunun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 21.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü duruşma açılmadan kaldırarak "Sanığın atılı suçundan 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi gereği BERAATİNE" ve 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; vekalet ücreti tayin edilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Kendisini vekil ile ilk derecede temsil ettirmeyen ancak istinaf başvurusu nedeniyle vekil tayin eden ve hakkında duruşma açılmadan verilen hükümde sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca dilekçe yazım ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmemiştir. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hususun dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin I. Kısmının I. Bölümü gereğince 440,00 TL dilekçe yazım ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik temyiz talebinin REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,