Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18822 K.2024/263

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.06.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 3.000 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 09.03.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki mahkumiyete ilişkin hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın gerekçesinin ve kararın hukuka aykırı olduğuna, katılanın rızası dahilinde kredi kartını kullandığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanığın, katılanın kredi kartından 3.300 TL çekmesi gerekirken 4.100 TL çekerek müştekinin rızasının hilafına kredi kartını kullanmak suretiyle menfaat sağladığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmış ise de katılanın kredi kartını rızasıyla sanığa verdiği, sanığın katılanın rızası olan kullanım miktarından fazla para çektiği, daha sonra çekmiş olduğu parayı katılana iade etmemesi şeklinde gerçekleşen olayda başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun oluşmayacağı, sanığın eyleminin Türk Ceza Kanunun 155 inci maddenin birinci fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın uzaktan akraba oldukları, suç tarihinde sanığın katılana paraya ihtiyacı olduğunu, kredi kartını kullanıp iade edeceğini söyleyerek katılandan kredi kartını aldığı, katılanın kredi kartını sanığa verirken 1.200 TL limiti olduğunu, limitin tamamını kullanmamasını sadece 100 TL kullanmasına izin verdiğini söylediği ancak sanığın katılana ait kredi kartını aldıktan sonra katılanın rızası hilafına kredi kartındaki 1.200 TL'lik limitin tamamını çektiği ve kullandığı, bu şekilde sanığın katılana karşı banka veya kredi kartlarınır kötüye kullanılması suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile katılanın uzaktan akraba oldukları, suç tarihinde sanığın katılana paraya ihtiyacı olduğunu, kredi kartını kullanıp iade edeceğini söyleyerek katılandan kredi kartını aldığı, katılanın kredi kartını sanığa verirken 1.200 TL limiti olduğunu, limitin tamamını kullanmamasını sadece 100 TL kullanmasına izin verdiğini söylediği ancak sanığın katılana ait kredi kartını aldıktan sonra katılanın rızası hilafına kredi kartındaki 1.200 TL'lik limitin tamamını çektiği ve kullandığı anlaşılmakla; sanığın eylemi başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğundan mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,