Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2624 K.2023/6672

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli, 2015/566 E. 2015/739 Karar sayılı kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri 1. Atılı suçu işlememiş olmasına rağmen eksik araştırma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Kararın tefhim edilmediğine, bu nedenle savunma hakkının kısıtlandığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın şirketine ait IP numarasından erişim sağlanmak sureti ile, mağdurun kredi kart bilgileri kullanılarak harcama yapıldığı iddiasına ilişkindir. 2. Mağdura ait Yapı Kredi Bankası 4506 **** **** 8294 nolu kredi kartından 6 taksitle toplamda 430 TL tutarında mail order yöntemi ile harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve yazı cevapları dosyada mevcuttur 3. İşlem yapan 78.***.***.78 IP numarasının sanığın annesi ... ... adına olduğu, siteden yapılan alışverişin teslimat bilgilerinin de yine aynı şahıs adına olduğu yapılan yazışmalar sonucu belirlenmiştir. 4. ... ... ifadesinde "Hattın ve IP nin oğlu olan sanık tarafından kullanıldığını" belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın temyiz sebepleri yönünden 1. Sübuta ilişkin Dosyadaki olgular itibari ile; sanığın annesi adına kayıtlı olup sanık tarafından kullanılan 78.***.***.78 IP numarası ile erişim sağlanarak, mağdurun Yapı Kredi Bankası 4506 **** **** 8294 nolu kredi kartından, mail order yöntemi ile, 6 taksitte toplamda 430 TL tutarında harcama yapıldığı sabittir.

Sanık her ne kadar "Çağrı merkezi yetkilisi olduğunu, müştekiye rızası ile, elektrik tasarruf cihazı, cep telefonu vb. elektronik eşya satışı yapıldığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de, somut olayda mağdur ile iletişime geçme durumunun olmadığı, mağdurun kart bilgilerinin ne şekilde ele geçirildiğinin tespit edilemediği, ayrıca çağrı merkezi adı altında kurulan bir çok şirketin, şahıslar ile "Hediye kontör veya para puan kazandınız ya da kredi kart aidatı, sigorta masraf aidatı iadesi yapılacağı" gibi farklı sebeplerle iletişime geçerek,

kişilerin iradelerini fesada uğratmak suretiyle kredi kart bilgilerini ve telefonlarına gelen 3D güvenlik şifrelerini edindikleri, daha sonra bu bilgiler ve şifreyi kullanarak karttan mail order yöntemi ile rıza dışı harcama yaptıkları, işlemleri genelde şifre ile yaparak ve harcama sonrası şahıslara küçük teknolojik ürünler, ASİST kart veya bir kısım belgelerin yer aldığı kargolar göndererek,

yapılan işlemi yasal bir hizmet paket satışı şeklinde gösterdikleri, oysa ki mağdurlardan bilgilerin ve şifrelerin ele geçiriliş biçimi hileye dayandığından gerçek anlamda verilen bir rızadan bahsedilemeyeceği, nitekim UYAP entegrasyon ekranından, sanığın benzer eylemleri nedeni ile açılmış derdest ve kesinleşmiş dava dosyaları incelendiğinde, sanığın yetkilisi olduğu şirketinde bu şekilde faaliyet sürdürdüğü, bu bağlamda sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suçun vasfına ilişkin kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Verilen kararın yüzüne okunmadığına ilişkin 5271 saylı Kanun'un 194 üncü maddesinin ikinci fıkrasında "Sorgusu yapılmış olan sanığın izleyen oturuma gelmemesi durumunda, davanın yokluğunda bitirilebileceğinin" hükme bağlanmış olması ve sanığın da 26.05.2015 tarihli celsede savunması alındıktan sonra duruşmaları, müdafisi aracılığı ile takip etmemesi karşısında, kendisinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek karar verilmesinde herhangi bir usule aykırılık görülmemiştir

B.Diğer yönlerden

5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında temel ceza olarak, hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanığın sadece hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın eleştirilen neden dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR