Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/352 K.2023/9954

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dikili Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. 2.Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli kararı ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından kurulan hükümlerde teşebbüs hükümleri gereğince indirim yapılması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanıklar müdafinin temyiz istemi; sanıkların üzerine atılı suçların sanıklar tarafından işlenmediğine, katılanların beyanlarının çelişkili olduğuna, her iki suçun da unsurları itibariyle oluşmadığına, çelişki içeren tanık beyanlarına dayanılarak hükümler tesis edildiğine ve sanıklar lehine indirim içeren kanun maddelerinin uygulanmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, katılanlar ... ve ...'ın evli oldukları ancak katılan ...'ın ailesinin bu evliliği onaylamadıkları, olay tarihinde katılan ...'ın yakınları olan sanıkların katılanların ikamet ettikleri adrese geldikleri, bu esnada ikamette yalnızca katılan ...'ın olduğu, sanıkların kapıyı çaldıkları, kapının açılması akabinde ellerinde bulundurdukları silahtan sayılması gereken sopalarla cebir kullanarak zorla ikamete girdikleri ve katılan ...'ı sürükleyerek dışarı çıkarıp geldikleri araca bindirmeye çalıştıkları bu sırada bir fırsat bulunan katılanın kaçtığı bu suretle sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2015 tarih ve 2015/278 Esas-2015/657 Karar sayılı ilamında, sanığın ... olduğu, katılanın ise ...'ın kızı olan Eda Karaman olduğu, söz konusu kararda ...'ın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamı, katılan ...'ın aşamalardaki beyanları, sanıkların aşamalarda çelişen savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin katılanların beyanlarının çelişkili olduğuna, suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, çelişki içeren tanık beyanlarına dayanılarak hüküm tesis edildiğine ve sanıklar lehine indirim içeren kanun maddelerinin uygulanmadığına yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

B. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan ...'ın aşamalardaki beyanlarında, sanıkların katılan ...'ı ikamette bulamamaları akabinde aşağı indikleri, bu sırada kendisinden de yanlarında gelmesini istedikleri ancak gitmeyi kabul etmemesi üzerine sanıkların zorla kendisini arabaya sokmaya çalıştıklarını belirtmesi karşısında; katılanın beyanına yeniden başvurarak, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya yönelik eylemlerine ikametin içerisinde mi yahut bina dışında mı başladıkları hususunun sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR