Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3778 K.2023/2044

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi, 05.04.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hapis cezasının ertelenmesine ve adli emanetin 2015/2923 sırasında kayıtlı suça konu tüfeklerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'in haklarında aynı suçtan verilen hükümler kesinleşmiş olan temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile tartıştığı, bu esnada sanık ... ile temyiz dışı sanıkların suça konu tüfeklerle havaya doğru ateş ederek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ...'in kendiliğinden karakola geldiğine dair 20.04.2015 tarih ve 01.15 saatli Yakalama ve Teslim Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 11.05.2015 tarihli raporunda sanık ...'den alınan el svap izlerinde atış artığı tespit edilmediğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Olay yerinde bulunan ve suçta kullanıldığı iddia edilen tüfeklerde iz bulunulamadığına dair Mersin İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünün 23.04.2015 tarihli rapor sunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası kapsamına göre, olay yerinde bulunduğu belirtilen tüfeklerde sanık ...'e ait iz tespit edilememiştir. Bunun yanında sanık ...'de atış artığı izi de tespit edilememiştir. Sanık ... ile aralarında tartışma yaşandığı iddia edilen temyiz dışı sanıklar ... ve ... de sanık ...'in tüfekle havaya ateş ettiğine dair beyanda bulunmadıkları anlaşılmıştır. Sanık ... de aşamalardaki beyanlarında suçu inkar etmiştir.

Yukarıda belirtilen hususlar ve tüm dava dosyası kapsamına göre olay yeri yakınlarında bulunan tüfeklerle sanık ...'in havaya ateş etme eylemini gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında suça konu eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde olayın ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan ve sanık ... ile suça konu tüfeklerle bağlantı kurulmadan sanığın geçmiş sabıkalarına ve hayatın olağan akışına uygun olmayan savunmasına atıfta bulunularak mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mahkemece yapılan kabulün değerlendirilmesinde:

a. İddianame anlatımına göre sanık ...'in temyiz dışı sanıklarla tartışmasından sonra havaya doğru ateş ettiği şeklindeki eyleminin belli kişiye karşı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b. Sanığın adli sicil kaydında bulunan Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2013 tarihli ve 2013/324 Esas, 2013/364 Karar sayılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan almış olduğu 16.03.2015 kesinleşme tarihli 2 yıl 6 aylık hapis cezasının tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin ve tekerrüre esas olmayacak yanlış ilamın esas alınması,

c. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu öngörülmüş olmakla; adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR