Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4263 K.2022/17287

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin eylemden doğrudan zarar görmüş olması nedeniyle; duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen müştekinin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi Kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar mahkemece 5271 sayılı CMK’nın 175. ve devamı maddelerine aykırı olarak duruşma açılmadan taraflar dinlenmeksizin beraat kararı verilmişse de iddianame içeriği ve dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun TCK.nın 154/1. maddesi kapsamında hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarını taşımadığı iddianamedeki anlatıma göre de TCK.nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna da dönüşmeyeceği nazara alınarak mahkemenin 5271 sayılı CMUK.nın 193/2. maddesi uyarınca duruşma açılmaksızın suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından müştekinin, mahkumiyet hükmünün kurulması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.