Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6848 K.2023/10557

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında ayrı ayrı parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ S6EBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği ;somut bir nedene dayanmamaktadır. Sanık ...'ün temyiz isteği; üzerinde sahte para çıkmadığı, sadece aracı kullandığı ve yeterli delil olmadığı gibi sebeplere ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; Suç kastının olmadığına, yeterli delil elde edilmediğine, zararın karşıladığına ve beraat kararı verilmesi aksi halde suç vasfının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında kaldığı gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların şikayetçiye ait işletmede sahte 100,00 TL para verip sahte para tedavüle koyduğu ,ihbar üzerine aynı araçta yakalanan sanıkların emniyete götürülmesi esnasında sanık ...'in kolluk aracına şikayetçinin işletmesine verilen sahte para ile aynı seri numaralı paranında olduğu toplam 5 adet 100,00 TL sahte para saklamak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Şikayetçinin işyerine gidip alışveriş yapan şahsın tanık ve şikayetçi beyanları ile kamera görüntülerinden sanık ... olduğu anlaşılmıştır.

3. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası İzmir Şubesinin Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçirilen banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunması, ... Bankası raporu, olay tutanağı, kamera görüntüleri, şikayetçi ve tanık beyanı, ele geçirilen sahte paraların bir kısmının seri numarasının şikayetçiye verilen sahte para ile aynı olması ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli delil elde edildiği, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu anlaşılmakla sanıklar ... ile ... ve sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ile ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR