Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/7302 K.2023/9116

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2011 tarihli iddianamesiyle sanık ...'ın parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2012 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 27.02.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.02.2014 tarihinde hırsızlık suçundan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınmış ve hükmün 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası olarak açıklanmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi eksik araştırma ile karar verildiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...'ın temyiz incelemesine gelmeyen sanıklarla birlikte sahte paralarla alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın sahte parayı ruhsat arasına kendisinin koyduğuna dair kısmi ikrarı, sanıkların piyasaya sahte para sürmek için kullanılan aracın şoförünün sanık ... olması, TC ...

Bankasının sahtelik raporu ve katılanların teşhis tutanakları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suça iştirak ettiğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17 nci maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Türkiye Cumhuriyeti ... Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usülü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Sahte banknotların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine,

karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17 nci maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Türkiye Cumhuriyeti ... Bankasına gönderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,