Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9279 K.2024/1667

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilip 26.05.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; Sanığın aramalarda ele geçen av tüfeği dışında diğer suç unsurlarını kabul etmediği, ikametinde yapılan aramada da ele geçen suç eşyası olmadığı göz önünde bulundurulduğunda atılı suçu işlediğine dair hakkında somut bir delil bulunmadığı halde cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz silahları naklettiği iddiasına ilişkindir.

2. 04.01.2013 tarihli olay, arama, yakalama, geçici muhafaza altına alma tutanağı ile cadde üzerinde durumundan içerisindeki şahısların durumundan şüphelenilmesi üzerine durdurulan 34 ** **** plakalı aracın şoför koltuğunda sanık ...'ın, ön yolcu koltuğunda temyiz dışı Cemal, arka koltuğunda ise temyiz dışı sanık ... ile Simoiu isimli şahısların bulunduğu, önleme arama kararına istinaden yapılan araç aramasında, aracın arka koltuğunun altında bir adedi toplu tabanca olmak üzere üç adet tabanca, şarjörlerinde toplamda 12 adet fişek, ayrıca bir poşet içerisinde 32 adet fişek, aracın bagajında ise bir adet av tüfeği ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 15.01.2013 tarihli raporu ile 34 ** **** plaka sayılı araçta bulunan 3 adet (2 adet yarı otomatik ve 1 adet altılı toplu) tabanca ve 44 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte ateşli silah ve fişeklerden olduğu, tabancaların 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olmadığı, 1 adet av tüfeğinin 2521 sayılı Kanun kapsamında av tüfeği olduğu, ayrıca sanık ...'ın ikamet ettiği konutta bulunan 18 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte fişeklerden olduğu, 73 adet av fişeğinin 2521 sayılı Kanun kapsamında av fişeği olduğu, 2 adet şarjör ve 2 adet gerdel yayının 6136 sayılı Kanun kapsamında olmadığı belirlenmiştir.

4. a) Sanık ... savunmasında özetle, sanık ...'dan kendisine bir tabanca bulmasını istediğini, olay günü de üç adet tabanca ile birlikte aracına bindiğini, ...'ın toplu tabanca için 3.000,00 TL, diğer tabancalar için tane başına 1.500,00 TL para istediğini, ancak beğenmediği için almadığını, silahlar ile bir ilgisinin olmadığını, ihbarı da kendisinin yaptığını ifade ettiği,

b) Temyiz dışı sanık ...'ın savunmasında özetle; Serkan'ın kendisine ait av tüfeğini oto kiralama işi yapan Ali isminde bir şahıstaki toplu tabanca ile takas edeceğini söylediğini, olay günü araca bindiğinde sanık ...'ın kendisine silahları 800,00 TL'den aldığını, 1.400,00 TL'ye satabilecekleri kişiler olup olmadığını sorduğunu, kendisinin de Büyükdere ve Bahçeköy'den tanıdığı Yaşar ve Mesut isimli şahısların yanına götürdüğünü, bu şahısların tabancaları incelediğini ancak almadıklarını, bunun üzerine sanık ...'ın yapma silahları Bahçeköy'deki Rize ilinden ... olarak öğrendiği şahsa geri vermek istediğini, bu maksatla yola çıkmışken polislerin kendilerini Bahçeköy girişinde durdurduğunu ifade ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın birbirleriyle çelişen savunmaları, kolluk tutanakları, tutanak mümzii beyanı, kriminal rapor ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın kiralamış olduğu aracın arka koltuğunun altında ve bagajında olmak üzere sanık ... ile birlikte satışa sunmak amaçlı üç adet silah bulundurduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilip 26.05.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,