Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/9702 K.2024/373

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 198 inci maddesi delaletiyle 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Sanığın kolluk tarafından kendisine teslim edilen metallerin bulundurulmasının suç teşkil ettiğini bilmesi kendisinden beklenemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın para hükmünde olan sahte altın muhafaza ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 16.05.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu ile sanığın işletmekte olduğu K. Oto Kiralama isimli işyerinde Z.A. isminde bir şahsın öldürülmesi olayı ile ilgili olay yeri inceleme ekiplerince işyerinde yapılan araştırma sırasında işyerinde duvar dibinde bulunan kapaklı bir dolabın içerisinde bez torba içinde çok sayıda altın olduğu görülerek muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

3. Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün 26.05.2015 tarihli raporu ile ele geçen 350 adet Osmanlı dönemi basılı sikkelerin yapılan incelemesinde, altın ihtiva etmediği, adi metal üzerine yaldız kaplama yapıldığı, sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğu, sahteliğinin ancak uzman kişilerce laboratuvar ortamında anlaşılabileceği, Osmanlı dönemi milli ziynet altınlarının taklit edildiği, milli ziynet altınlarından olmadığının tespit edildiği, ayrıca milli ziynet altınlarının günümüzde üretiminin bulunmadığı, ancak gerçek olanların piyasada alınıp satıldığı belirtilmiştir.

4. Sanık savunmasında, yaklaşık 4-5 ay önce birileri tarafından telefonla aranıp "ailemize ait altınlar var, bize acilen para lazım" dediklerini, önce ikna olmadığını, ikinci kez aramaları üzerinde inanıp çağırdıkları yere Manisa iline gittiğini, üç şahsın altınlar için 20 bin TL istediklerini, kendisinin de verdiğini, bu şahısların yanlarından ayrıldıktan sonra bir anda kaybolduklarını, sahte olduğunu anlayınca jandarmaya gittiğini, jandarmanın "şikayetçi olsanızda birşey elde edemezsiniz, burada bu işi bütün köylü yapıyor, canınızı kurtardığınıza şükredin" dediğini, sahte altınlar ile birlikte İstanbul'a döndüğünü, sahte altınları hatıra olsun diye ofiste tuttuğunu ifade ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün 26.05.2015 tarihli raporu ile ele geçen 350 adet Osmanlı dönemi basılı sikkelerin 5237 sayılı Kanun'un 198 inci maddesinde belirtilen "milli ziynet altınları" kapsamında olmadığının belirlenmesi karşısında, yasal unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR