Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/2023 K.2022/17668

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 05.03.2015 olduğu ve inceleme tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur çocukların suçun işlendiği tarihte on iki yaşından küçük olduğu gözetildiğinde sanığın cezasında TCK.nın 234/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK.nın 234/1. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, somut olayda çocukların velayeti kendisinde olmayan sanığın, iki çocuğunu katılanın rızası dışında kaçırıp alıkoyması eyleminde, mağdurun katılan anne olduğu gözetildiğinde, sanığın müsnet suçtan bir kez mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, zincirleme suç hükümleri uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2014 tarih ve 2014/243 Esas, 2014/637 Karar sayılı ilamının, aynı mahkemenin 08.10.2019 tarihli ek kararı ile 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Yasa değişikliği göz önüne alınarak uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinin ve tekerrüre esas alınamayacağının ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve suç tarihinden önce 28.12.2012 tarihinde kesinleşen, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/745 Esas 2012/953 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,