Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3215 K.2023/1009

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) ve (f) bentleri ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli kararı ile sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca

beraatlerine karar verilmiştir.

3. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli kararının mağdur ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.09.2020 tarihli ve 2019/28391 Esas, 2020/15838 Karar sayılı ilamı ile temyiz dışı sanık ... ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında aynı suçtan kurulan beraat hükümlerinin ise, mağdur ...'in suç tarihinde on beş yaşından ... olduğu, rızasına itibar edilemeyeceği, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli kararı ile sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ... ile temyiz dışı sanıkların, olay tarihinde kaldığı yurttan kurum yetkililerinin bilgisi dışında, temyiz dışı mağdur ... ... ile ayrılan ve on beş yaşından ... olan mağdur ...'i hukuken geçersiz kabul edilen rızası ile yanlarında tutmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur ...'in nüfus kaydının incelenmesinde, doğum tarihi bilgisinin Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/187 Esas, 2012/145 Karar sayılı kararı ile 17.11.1998 iken 17.11.1994 olarak düzeltildiği anlaşılmıştır. 3. İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 22.09.2020 tarihli ve 2019/28391 Esas, 2020/15838 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Düzeltilmiş doğum tarihi bilgisine göre kayden 11.17.1994 doğumlu olup, suç tarihinde onbeş yaşını doldurmuş olan ve kanunî temsilcilerinin bilgisi ve rızası dışında evi terk eden mağdur ...'i cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın ve mağdurun ailesi veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutan sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutmak suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini bozma kararından önce kesen son işlemin sanık ... yönünden 07.01.2013 tarihli ilk savunması olduğu ve bu tarihten, 10.03.2022 tarihli mahkumiyet hükmüne kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2020/457 Esas, 2022/121 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanık ... hakkında kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,