Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/3554 K.2024/4118

Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2017 tarihli 2017/390 Esas, 2017/749 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, istinaf edilmeksizin 19.12.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.05.2022 tarihli ve 2021/985 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/82260 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/82260 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın müştekilerle arasında yaşanan tartışma üzerine yanında bulunan tüfekle önce havaya, sonra müştekilere ve müştekiler kaçarken arkalarından ateş ettiği iddia ve kabul olunan olayda, sanığın eyleminin müştekilerle tartıştıktan sonra başlaması nedeniyle sanığın ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin hukuki anlamda tek fiil olup, bütün halinde belirli kişilere yönelik olması nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun oluşmadığı, bir bütün olarak silahla tehdit suçuna vücut verdiği gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan da mahkûmiyetine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre, hükümlü ile mağdurlar arasında yaşanan tartışma üzerine hükümlünün yanında bulunan tüfekle önce havaya, sonra yere ve mağdurlar kaçarken arkalarından ateş ettiği olayda, hükümlünün eyleminin mağdurlar ile tartıştıktan sonra arasındaki husumet sebebiyle mağdurlara yönelik olduğu bu sebeple eyleminin hukuki anlamda tek fiil olup, belirli kişilere yönelik olması hususu gözönüne alındığında, silahla tehdit suçunu oluşturduğu, hükümlü hakkında sadece silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da ayrı hüküm kurulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR