Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4009 K.2023/4107

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar sanık müdafinin itirazının reddi ile 29.07.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile fiilinin anayasal şikayet hakkı kapsamında kaldığı ve sanığın iftira kastının bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 28.09.2016 tarihinde Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak tanıklık yaptığı bir dosyadan dolayı katılanın kendisini arayarak tehdit ettiğine ilişkin şikâyette bulunarak katılanın işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir.

Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/157 Esas sayılı dosyasında kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin dosyada tanık olan sanığın 28.09.2016 tarihli dilekçesi ile katılan ... tarafından kullanılan numaradan aranarak tanıklık yaptığı dosya ile ilgili olarak tehdit edildiğini beyan ettiği, alınan telefon kayıtlarında katılanın sanığı değil aksine sanığın suç tarihinde katılanı aradığı tespit edilmişse de, bu telefon görüşmesi içeriğinin tespit edilemediği şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın iddialarının kesin bir şekilde aksinin ispatlanamadığı,

sanığın iddiaların bir takım somut vakalara dayandığı ve sanığın iddiasını ispatlayamamasının iftira suçuna sübut vermeyeceği anlaşılmakla; sanığın aşamalardaki savunmalarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atma niteliğinde olmayıp,

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kaldığı ve sanığın iftira kastı ile hareket etmediği yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz nedeninin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,