Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4127 K.2024/1910

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 2 ay 27 gün hapis cezasına hükmedilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli kararı ile davada basit yargılama usulünün tartışılması, ayrıca kararın hüküm kısmındaki yazım yanlışı bulunduğu ve cezanın eksik hesaplandığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.03.2021 tarihli kararı ile davada basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilmek sureti ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 2 ay 27 gün hapis cezasına hükmedilmiştir.

4. Karara karşı sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın, katılanın yaşı küçük çocuklarını yaşadıkları Marmaris'ten Manisa'ya götürdüğü, üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu, beraat kararının hukuka aykırı olduğu, bu nedenle sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanın kızı olan 15 yaşını doldurmuş A. ile sanığın ikamet ettikleri Marmaris İlçesinde buluştukları, A'nın yanında 12 yaşını doldurmuş kız kardeşinin de bulunduğu, sanığın çocukları aracı ile Marmaris ilçesinden Manisa il merkezine götürdüğü, çocukların burada halaları tarafından karşılandığı, çocukların babalarının bilgisi dışında yaşadıkları ilçeden Manisa il merkezine götürüldüğü iddiasına ilişkindir.

2. Katılan mahkeme huzurunda, kızlarının kendisi işte iken evden ayrıldığını, eve giderek onları aramaya başladığını, akşam olduğunda jandarmaya gittiğini, kızlarının kayıp olduğunu söylediğini, sonra eve döndüğünü, Manisa'da yaşayan kız kardeşinin kendisini arayarak kızları Manisa'da gördüğünü, yanlarına giderek onları eve götürdüğünü, kendisinin de ertesi gün gidip kızlarını aldığını beyan ettiği anlaşılmıştır. Katılanın kollukta da benzer beyanda bulunduğu, ancak olayı haber almadan önce jandarmaya başvurduğuna ilişkin beyanının bulunmadığı, kolluk evrakına göre de katılanın olaydan bir gün sonra polise başvurduğu anlaşılmıştır.

4. Katılanın kızı İ., aşamalardaki beyanında, olay günü ablası ve küçük erkek kardeşi ile birlikte denize gittiklerini, sanığın sahile yakın bir yere geldiğini, ablası A.'nın araca binip gideceği sırada kendisinin ağlamaya başladığını, "gitme abla, ben de geleceğim" dediğini, kendi isteği ile araca bindiğini, Manisa'ya aynı gün 21.00 sıralarında ulaştıklarını, ablasının halasını aradığını, halasının gelip kendilerini aldığını beyan ettiği görülmüştür.

5. Katılanın kızı A. mahkemedeki beyanında ailesi ile sorunlar yaşadığını, artık dayanamadığından erkek arkadaşı olan sanığı arayıp kendisini almasını istediğini, kardeşinin genelde kendisinden ayrılmadığını, bu nedenle birlikte gelmek istediğini, sanıkla Marmaris'te buluştuktan sonra Manisa'ya giderken halasına haber verdiğini, halasının kendilerini Manisa'da karşıladığını, sanığın kendisini zorla götürmediğini, kendi isteği ile gittiğini, durumdan sadece halasını haberdar ettiğini, halasının da babasına haber verdiğini, kendisinin isteği üzerine sanığın ailesinden kimseyi haberdar etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

6. Sanık, kolluktaki beyanında A. ile sosyal medyadan tanıştıklarını, önceden yüz yüze gelmediklerini, olay tarihinde A'nın kendisini çağırması üzerine Marmaris'e gittiğini, A'nın babasından şiddet gördüğü için kendisini Manisa'ya götürmesini istediğini, önce kabul etmediğini, ancak ısrar üzerine kabul ettiğini, Manisa'ya ulaştıklarında A.'nın halasını aradığını, gelip alacağını söyleyince kendisinin çocukları bırakarak oradan ayrıldığını beyan ettiği, aşamalarda benzer şekilde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Tanık olarak mahkemede beyanı alınan çocukların halası N.A., Marmaris'te oturan yeğenlerinin zaman zaman yanına geldiklerini, o gün de kendisini arayıp kendisine geleceklerini ama yeni evini bilmediklerini söylediklerini, kendisinin onları bulundukları yerden aldığını, o sırada sanığın yanlarında olmadığını, babalarını arayıp çocukların geleceğini bildirdiğini beyan ettiği görülmüştür.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, çocukların yaşadıkları Marmaris'ten ailesinin bilgisi dışında Manisa İline götürüldüğünün sabit olduğu, çocukların yanına götürüldükleri halalarının olaydan bilgisi olduğu iddia edilmiş ise de sanığın çocukları yanında bir müddet tuttuktan sonra Manisa İline geldiğinde durumdan halanın haberdar edildiği, bu kişiye bilgi verildiğinde suçun tamamlanmış olduğu değerlendirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olayda çocukların ailesine haber verildiğinin sabit olduğu, sanığın, 15 yaşından büyük A.'nın ısrarıyla kendisini halalarının yaşadığı yere götürdüğü, A'nın yanı sıra 15 yaşından küçük İ.'yi aracına almak zorunda kaldığı, mola dışında herhangi bir yerde durmadığı, çocukları da herhangi bir yerde tutmadığı, çocukların halalarını aramalarına ses çıkarmadığı, teşvik ettiği, yanında tutma kastıyla değil, halalarına götürme kastıyla hareket ettiği, suç kastının bulunmadığı değerlendirilmiştir.

IV.GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünü kaldırarak, beraat kararı veren Mahkemenin kabulü karşısında; sanığın suç kastı ile hareket etmediği ve çocukların ailesine haber verildiği gerekçesi ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun oluşmayacağına yönelik mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli, 2021/711 Esas ve 2022/1151 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,