Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4146 K.2024/2036

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2.İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın yüklenen suçu işlediği ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, müşteki ...'ı 20.11.2015 günü kendisini 0850 ***** 03 numaralı hattan aradıkları, arayan şahsın kredi kartlarından kesinti yapılmış olan sigorta paralarının iadesinin yapılması için gerekli olduğunu söyleyerek kendisinden kart bilgilerini ve telefonuna gelen mesajı söylemesini istediği, müştekinin de güvenerek kart bilgilerini ve telefona gelen mesajı söylediği, daha sonra kredi kartını kontrol ettiğinde 535,01 TL'lik işlem yapıldığını gördüğü iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Müşteki beyanı, sanık savunmaları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) kayıtları, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtları, araştırma tutanakları, banka cevabi yazıları ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere sanıkların birlikte suç işleme iradesi kapsamında müştekiyi şüpheli ... adına kayıtlı 0850 **** 03 numaralı hat ile arayarak kredi kartlarından kesinti yapılmış olan sigorta paralarının iadesi için kredi kartı bilgilerini aldıkları, devamında müştekiye ait kredi kartından rızasına aykırı olarak 535,01 TL'lik harcama yapıldığı, bu suçun işlenmesinde telefonla aramayı sanıkların bizzat gerçekleştirmesinin zorunlu olmadığı,

dolaylı faillik yoluyla daha önceden numaralarını belirlenen müştekilerin aratılarak elde edilen kredi kartı bilgilerini müştekilerin rızası dışında kullanıp, icra hareketlerini gerçekleştirildiği ve menfaat sağlandığı, bu bilgiler ışığında sanıkların suç tarihinde üzerilerine atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu fikir ve eylem birliği içerisinde işledikleri anlaşılmakla; sanıkların mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın benzer mahiyette eylemleri nedeni ile yapılan yargılamalar neticesinde almış olduğu onanmış mahkumiyet kararları bulunmakta ve suçta kullanılan hattın sanık adına kayıtlı olduğu anlaşılmakta ise de.

Afyonkarahisar Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 03.10.2019 tarihli cevabi yazısı içeriğine göre sanığın hükümlü sıfatı ile 06.07.2015 tarihinde ceza infaz kurumuna girdiğinin, 22.11.2015 tarihinde denetimli serbestliğe ayrıldığının, suç tarihinde ise ifade vermek üzere Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığa götürüldüğünün belirtildiği, müştekinin de beyanında kendisinin bir bayan tarafından arandığını belirttiği, harcamanın yurt dışında bulunan bir bankadan yapılmış olması nedeni ile elde edilen IP numarası üzerinden de sanık aleyhine bir delil elde edilemediği,

yine suçta kullanılan hatta ilişkin HTS kayıtlarından ve bu kayıtlar ile ilgili ifadelerine başvurulan bir kısım tanıkların beyanlarından anılan hattın suç tarihinde kullanılmış olması ile sanıklar arasında bir ilgi ve irtibat tespit edilemediği; hal böyle olunca suç tarihi ve öncesinde ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...’ın da anılan hattı kullandığına, söz konusu hattı kullanarak suç işleyen kişi ya da kişiler ile iştirak halinde hareket ettiğine dair ihtimal dışında sanığın mahkumiyetine yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği,

bu nedenle her iki sanığın da beraatları yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetlerine dair ilk derece mahkemesinin kanuna aykırı görülen kararı kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suça konu eylemin sanık ... adına kayıtlı telefon hattı üzerinden gerçekleştirildiği, sanık ...'ın alınan savunmasında bahse konu hattı kendisinin çıkardığını, daha sonra ...'ya sattığını ifade ettiği, sonrasında bu ifadesinden dönerek suç tarihinde cezaevinde olduğunu savunduğu, her ne kadar sanık ...'ın suç tarihinde cezaevinde olduğu sabit ise de, sanığın telefon hattını kapatmayıp suçun işlenmesi için üzerine kayıtlı hattın kullanılmasını sağladığı, kaldı ki bahse konu eylemin bir suç yöntemi ve organizasyonu olduğu, mağdur ...'ın sanık ...'a ait hattan bir bayan tarafından aranılarak kandırıldığı,

bu suçun işlenmesinde telefonla aramayı sanıkların bizzat gerçekleştirmesinin zorunlu olmadığı, dolaylı faillik yoluyla daha önceden numaralarını belirlenen müştekilerin aratılarak elde edilen kredi kartı bilgilerini müştekilerin rızası dışında kullanıp, icra hareketlerini gerçekleştirildiği ve menfaat sağlandığı, sanık ...'ın benzer suçlardan birçok yargılamasının bulunduğu anlaşılmakla; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR