Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4184 K.2024/9207

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2019 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrasında düzenlenen kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret suçundan cezalandırılması, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanması; ayrıca aynı Kanun'un 214 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç işlemeye tahrik suçundan cezalandırılması ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli kararıyla; sanığın atılı suçlardan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve 2021/964 Esas, 2021/1672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; Yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın, "Twitter" isimli sosyal paylaşım hesabından 13.06.2018 tarihinde "Allahsız kitapsız manisa savcılığı 2009 yılı bu çeteyle bana tekrar kumpas kurdunuz çete beni öldürecekti başsavcı ve yanındaki 4 savcı aldıkları milyonlarca dolar rüşvet karşılığı ölümümü örtbas edicekti dosyayı kapatacaktı ama öldüremediniz kendimi nevsi müdafa ettim" şeklinde paylaşım yapmak suretiyle kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Ayrıca; aynı hesabından 13.02.2018 tarihinde "Kalmadı mı ülkede vatan evladı bir savcı manisa yeni cumhuriyet baş savcısı da pkk yandaşı fetö yandaşı çıktı davamı tamamlamadı gitti" şeklinde paylaşım yapmak suretiyle suç işlemeye tahrik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık savunması, araştırma raporu, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 26.02.2019 tarihli 2002 sayılı raporu birlikte değerlendirilerek sanık hakkında atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamede; suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu paylaşımları yaptığı "14.03.2018 ve 13.06.2018" tarihleri yerine "14.03.2018" tarihi olarak yazıldığı tespit edilerek inceleme yapılmıştır. Sanık müdafiinin; sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazında hukuki yarar bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. Oluşa, tüm dosya kapsamına, açık kaynak araştırma raporuna ve sanığın ikrarına göre; sanığın Cumhuriyet Başsavcısının Fetö yandaşı olduğuna dair paylaşımının mağdurunun o tarihte görevde olan Cumhuriyet Başsavcısı olduğu ve atılı suçun oluştuğu; ayrıca "gerçek bir darbe yapılıp baştakiler

indirilip hepsinin ipleri çekilmedikçe türkiyede adaletin a sın dan bile söz edilemez darbe yapılması lazım hemde gerçek bir darbe" şeklindeki ifadesinin belirsiz sayıdaki kişiye yönelik suç işlemeye alenen tahrik etme suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 26.02.2019 tarihli ve 2002 rapor sayılı rapor içeriğine göre; sanığın "psikoz" adı verilen ruhsal hastalığının bulunduğu ve bu hali ile cezai ehliyetinin bulunmadığı, bu kapsamda akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı anlaşılmakla; ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda ve uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli ve 2021/964 Esas, 2021/1672 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,