Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4715 K.2023/7868

Sanık hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğiinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 24.06.2021 tarihli kararı ile hükmün suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 25.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanların araçlarıyla trafikte seyir halinde oldukları esnada aracın önünü keserek kontak anahtarını aldığı, ardından aralarında arbede yaşandığı idddiasına ilişkindir. 2. Görevlilerce düzenlenen 11.04.2015 tarihli tutanakta, kavga ihbarı üzerine olay yerine giden görevlilerin olaya müdahale ettikleri belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgular bölümünde belirtilen tutanak, katılanların aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulü ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanların araçlarıyla trafikte seyir halinde oldukları esnada aracın önünü keserek kontak anahtarını aldıkları olayda, eyleminin tek bir araca yönelik olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi hususu hukuka aykırı ise de, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ikinci paragrafı ile üçüncü paragrafındaki 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin uygulamasına ilişkin "1 yıl 15 gün" ibarelerinin çıkartılarak üçüncü paragrafındaki "suç nedeniyle" ibaresinden sonra gelmek üzere, "10 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,