Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5151 K.2024/24

İlk Derece Mahkemesince verilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca kabulü ile davanın yeniden görülerek sanığın kasten yaralama suçundan 3000 TL adli para cezası, kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, cezanın üst sınırdan verilmesi, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve lehe vekalet ücreti talebine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın evine misafirliğe gelen mağdurun eline çatal batırmak sureti ile darp edip, kapıyı kilitlemek suretiyle dışarı çıkmasına izin vermediği iddiasına ilişkindir. 2.Mağdurun alınan doktor raporunda, sağ el 3. parmak ve dirsekte 0.5 cm.lik yüzeysel kesi ve sıyrık, dudak altında hafif şişlik hassasiyet, omuzda ön yüzde hassasiyetin mevcut olduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilecek sekilde yaralandığının belirtildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı eylemin bir bütün olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna vücut verdiği belirlenerek sanığın bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesince verilen hüküm hukuka aykırılık bulunarak sanığın kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olay günü mağdurun sanığın evine gittiği, mağdur ile sanık arasında tartışma yaşandığı, mağdurun evin banyo kısmına gittiği ve sanığın arkasından gelerek banyo kapısını kilitleyip elinde bulunan çatalla mağduru yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, yaralama eyleminin cebir şiddetle alıkoyma suçunun unsuru olduğu ve sanığın eyleminin bu hali ile bir bütün olarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendinde yer alan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin eylemin bölünerek yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de,

2.Sanığın mağdurun vücut bütünlüğüne zarar verdiği ve bu nedenle şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR