Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5478 K.2023/9779

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın katılana ait taşınmazı işgal ettiğine, işgalin de devam ettiğine, eksik ve hatalı değerlendirmeyle hüküm kurulduğuna, sanığın beyanlarının katılan beyanlarına göre neden üstün tutulduğuna ilişkin gerekçe de açıklama bulunmadığına, gerekçeli kararda hatadan bahsedildiğine ancak beraat kararının hata hükümlerine göre verilip verilmediğinin anlaşılamadığına, taşkın yapıların sanık tarafından kaldırılmaması nedeniyle sanığın kastının bulunmadığından sözedilemeyeceğine, sanığın mahkumiyetine karar veirlmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılana ait tapulu araziye kömürlük ve kümes yaparak tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın katılan ...'ya ait tapulu arazisine kömürlük ve kümes yapmak suretiyle işgalde bulunduğu, katılanın ihtarına rağmen müdahalesini sonlandırmadığı, sanığın müsnet suçu işlediğinin kolluğun düzenlediği olay yeri görgü ve tespit tutanağı, sanığın tevil yollu ikrarı, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, taşınmazına ev ve eklentilerini yaptığı sırada Karayolları Genel Müdürlüğü görevlilerinin ölçüm yaparak yapının karayollarına ait taşınmazın sınırları dışında olduğunu söylemeleri üzerine yapıları yaptığı yönündeki savunması, sanık ile aynı köylü olan katılanın yine kendi köyünde bulunan suça konu taşınmazı Karayolları Genel Müdürlüğünden 21.05.2004 tarihinde satın alması ve satın aldığı tarihte sanık tarafından yapılan yapıların taşınmaza tecavüzlü olmasına rağmen taşınmazı satın aldıktan 14 yıl sonra sanık hakkında şikayetçi olması,

katılanın satın aldığı taşınmazın sınırları konusunda hataya düştüğü bu nedenle şikayetini tecavüzü öğrendikten sonra yaptığı kabul edilebilirse de, aynı hataya sanığında düşmesinin mümkün olduğu, sanığın tecavüzünün taşınmazın önceki maliki zamanında gerçekleştiği hususları tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, katılan ile sanık arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu kanaatine varılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın herhangi bir hakka dayanmadan katılana ait tapulu taşınmaza kömürlük ve kümes yaparak tecavüz ettiği, katılanın ikazlarına rağmen işgalini sonlandırmadığı, taraflar arasına hukuki ilişkinin bulunmadığı tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR