Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5932 K.2023/1701

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Maçka Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2019 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Maçka Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/131 Esas, 2021/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/1267 Esas, 2022/1222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurusu kabul edilerek Maçka Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2021 tarih, 2019/131 Esas 2021/95 Karar kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 ... ve 58 ... maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç işlemediğine, eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suça konu yerin kendisine miras kaldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanıkların tapu kaydına göre hisseli olarak katılanlara ait olduğu belirlenen Trabzon İli Maçka İlçesi ... Mahallesi Çayırlar Mevkiinde bulunan 101 ada 9 parsel numaralı taşınmazdaki katılanlar tarafından dikilen kazıkları sökmek ve taşınmazı kullanmak suretiyle tecavüz ettikleri, dosya içerisindeki bilirkişi raporu ve ekindeki fotoğraflarla da anlaşıldığı sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği ve bu eylemi ile ilgili ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk derece mahkemesince sübuta ilişkin yapılan değerlendirmede herhangi bir hukuka aykırılık olmamakla birlikte sanık ... ile ilgili hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken sanığın adli sicil kaydında yer ... tekekrrüre esas teşkil eden ilamı dikkate alınmaksızın, sonuç olarak verilen 5 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde 10 ay hapis cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek aynı sanıkla ilgili hükümde çelişkiye düşüldüğü ve hukuka aykırı bir şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ve sanığa sonuç olarak verilecek hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58 ... maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık, taşınmazın kendi murislerinden kaldığına yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de suça konu taşınmazın katılanlara ait olduğu tapu kaydından anlaşılmıştır. 2. Sanığın söz konusu taşınmazı herhangi bir hakka dayanmaksızın rızasız olarak kullandığı yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporları ile tespit edilmekle sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği ... olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/1267 Esas, 2022/1222 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,